Verslaafd aan gamen

Gamen is een hobby als een andere. Sommigen zitten uren tv te kijken, verslinden het ene boek na het andere en sommige mensen gamen. Maar wanneer gaat het te ver?


Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is Last-Oasis-sign-1-1024x576.png

Wat is gamen?

Gamen is spellen spelen op elektronische apparaten zoals computers, consoles, tablets en gsm (smartphone). Je kan zowel online als offline spelen, solo of multi-player. Bij online multi-player maakt men meestal ook gebruik van een bijkomend programma om met elkaar in contact te staan zoals bijvoorbeeld Discord.

Voordelen van gamen.

Er zijn zoveel verschillende genres en elk daarvan heeft zijn specifieke voordelen.

Hieronder een aantal van deze voordelen:


Nadelen van gamen.

Sommige personen kunnen ook bepaalde nadelen ervaren ten gevolge van gamen.

Hieronder een aantal van deze nadelen:


Wanneer gaat het te ver?

Ik ben altijd al een gamer geweest. Dus ben ik me goed bewust van de voordelen van gamen. Maar ook van bepaalde nadelen.

Hieronder een paar punten die aangeven dat het te ver gaat:


Mijn ervaring.

Van occasioneel gamen …

Ik game sinds 2001, dus al 20 jaar. Ik heb altijd single player games gespeeld zowel op pc als playstation.

Mijn favorieten waren Tombraider, Assassin’s Creed en Ark. Daarbuiten speelde ik ook veel strategic citybuilders.

Het komt er dus op neer dat ik ‘alleen’ speelde. Ik speelde wanneer ik er zin in had en dat was zeker niet dagelijks.

… naar dagelijks gamen

Mijn vriend is ook gamer en heeft me het online multiplayer gamen leren kennen.

Hiervoor diende ik Discord te installeren. Discord is een communicatiekanaal waar je verschillende groepen kan maken met verschillende mensen. Dit is een groot verschil met het gamen dat ik gewoon was: ik was niet meer alleen.

Last Oasis – Nomadic Survival PVP MMO

Ergens rond maart 2020 is het spel Last Oasis uitgekomen. Zowel ikzelf als mijn vriend waren toen thuis t.g.v. Corona – dus tijd zat. Er ging een nieuwe wereld voor me open : PVP (Person versus Person) en MMO (Massively Multiplayer Online).

Even een kleine analyse van mijn speeltijd:

Ik heb dit spel 10 maanden dagelijks gespeeld. T.g.v. Corona heb ik deze periode +/- 6 maanden gewerkt. Ik heb een totaal van 2.130 speeluren. Dat is een gemiddelde van iets meer dan 7 uren gamen per dag.

PVP – Person Versus Person

Je kan solo spelen of in een clan. Andere clans kunnen “vriend” of “vijand zijn”. Last Oasis heeft geen ingebouwd alliantie systeem wat het nogal verwarrend maakt als verschillende clans tegen elkaar vechten.

Als je het niet slim speelt, kan een vijand ervoor zorgen dat je alles kwijt bent. Je moet dus constant op je hoede zijn. Dit was een grote aanpassing voor mij. Het zorgt er ook voor dat bijvoorbeeld 2 uur Last Oasis spelen veel vermoeiender was dan bijvoorbeeld 2 uur een citybuilder spelen.

MMO – Massively Multiplayer Online

We zijn gestart met een kleine clan. We zaten dus met z’n allen in hetzelfde Discord kanaal. Dit was ontzettend wennen voor mij en vermoeiend. Het grote voordeel is dat mijn reeds goede kennis Engels er ontzettend op verbeterd is. Ik sprak dagelijks meer Engels dan Nederlands.

Onze clan werd steeds groter. Terwijl ik ‘één van de leiders‘ was, kwamen de leden toch steeds naar mij voor raad, opdrachten, het nemen van beslissingen, … Ondertussen was mijn spelkarakter ontzettend bekend in het spel, waarschijnlijk omdat ik een vrouw ben. Met als gevolg dat ik heel veel berichten kreeg via Discord, zowel van mijn clanleden als van mensen van andere clans. Uiteindelijk kan je bij mijn gemiddelde speluren per dag nog wel een paar uur bijtellen.

Clandrama

Als je veel mensen bij elkaar zet dan komt daar wel wat drama aan te pas. Elke persoon heeft zijn eigen karakter, afkomst, gewoonten, cultuur, … Je hebt dus iemand nodig die, zo nodig, wat orde op zaken kan stellen. En ook hiervoor keken ze naar mij. Omdat ik ondertussen heel wat contacten had opgebouwd met andere spelers buiten onze clan was ik dan ook het contactpersoon geworden zowel met vriendelijke als vijandelijke andere clans.

Discord werd haast een fulltime job.

Gamergirl

Blijkbaar zijn vrouwen niet zoveel vertegenwoordigd in dit type spel. Het verschil tussen man en vrouw is ontzettend en heeft voor heel veel plezier gezorgd in het spel en in de clan. Het evolueerde zo dat ik zelfs niet meer aangevallen werd in het spel. Vijandelijke clans die een map ingenomen hadden, contacteerden me, om mij te laten weten dat ik altijd welkom was. Mijn clan stond wel geregistreerd als vijand, maar ikzelf stond overal op de ‘friend-list’. Ik heb zelfs mensen van dezelfde clan met elkaar zien vechten omdat er ééntje ‘de memo’ niet had gelezen en mij aangevallen had. Hoeveel keer zijn vijanden mij niet komen opzoeken gewoon om wat pvp training te doen en me geschenken te geven zoals Irongear, wingsuits, weapons, ….? Omdat ik geen misbruik hiervan wou maken, stond ik de dag erna wel aan hun basis om op mijn beurt wat materialen aan hen te geven.

Een van mijn principes was om ‘fair’ te spelen: geen informatie doorspelen die schadelijk kan zijn en gewoon vriendelijk en respectvol zijn tegen iedereen. Dit zorgde ervoor dat er vertrouwen ontstond tussen mij en de vijand. Door dit vertrouwen hebben vijanden mij rondleidingen gegeven op hun schepen, in hun gebouwen en proxy. Als een vijandelijke mapeigenaar zag dat ik werd aangevallen op hun map, schoten ze onmiddellijk te hulp. Ik kijk met een goed gevoel terug naar die tijd. Ik heb vele mooie contacten opgebouwd.

Waarom moest ik stoppen?

Het aantal uren spelen + aantal uren in discord + clandrama …. het werd me allemaal gewoon te veel.

Ik merkte dat ik sneller mijn geduld aan het verliezen was. Ook had ik geen enkel ritme meer. Soms speelden we de nacht gewoon door om daarna een paar uurtjes te slapen en dan verder te gamen. Dit met oververmoeidheid als gevold. Dit was ook rampzalig voor mijn nek en mijn rug.

Buiten het gamen had ik haast geen leven meer, ik kwam ook bijna niet meer buiten.

Toch bleef ik zo lang verder spelen omdat er wel altijd iemand was die me nodig had. Om dit af te bouwen heb ik een aantal Discord groepen verlaten. Ik zat dus enkel nog in de Discord van mijn clan.

Toch was dat niet voldoende, het was net of ik een gamer-burnout had. Ik heb het zo ver laten komen dat ik een afkeer kreeg van het spel.

Uiteindelijk ben ik mij tal van vragen beginnen stellen:

  • Is dit nu mijn leven?
  • Waarom doe ik dit eigenlijk?
  • Wat brengt al die gametijd me eigenlijk op?
  • Ik kan toch ook andere dingen doen met mijn tijd.
  • ….

Toen heb ik beslist om te stoppen met Last Oasis. Ik heb mijn clan alles uitgelegd en ik heb veel begrip gekregen. Zoals verwacht is de clan na mijn vertrek uit elkaar gevallen. Kort nadat ik met Last Oasis gestopt ben, is ook mijn vriend ermee gestopt.

Wat doe ik nu?

Toen ik gestopt ben met Last Oasis heb ik mezelf voorgenomen dat ik nooit nog een spel zo mijn leven zou laten bepalen. Nooit wil ik nog zo opgeslorpt worden. Regelmatig kijk ik nog terug naar die periode. Ik begrijp nog steeds niet hoe ik dit heb kunnen laten gebeuren.

Ik game nog steeds, dat wel, maar op een andere manier. Ik game niet meer dagelijks en speel verschillende games. Soms speel ik gewoon alleen en geniet ik van het spel en de rust. Soms speel ik nog met een kleine groep van 2 – 3 mensen waar ik een goed contact mee heb en waarmee ik op dezelfde lijn zit.

Ondertussen hebben we al mooi lenteweer gehad. En ik heb er ook van genoten deze keer. Ik ben veel in onze kleine tuin bezig geweest en spendeer veel tijd op ons terras. Af en toe lees ik terug weer eens een boek.

Zonder pc kan ik niet. Je hebt mensen die gsm verslaafd zijn. Wel datzelfde heb ik met mijn pc. Dus ben ik zoek gegaan om mijn pc-tijd nuttig te spenderen. Ik volg regelmatig online cursussen en ik ben gestart met websites maken, bloggen en fotografie.

Ik ben blij dat ik terug regelmaat heb in mijn slaappatroon. En dat ik mij opnieuw met verschillende zaken kan bezig houden zoals ik hierboven beschrijf. En ik ben voornamelijk fier op mezelf dat ik dit alles met plezier kan doen, het is geen ‘opdracht’ of ‘iets wat ik moet volhouden’, het is nu mijn nieuw leven.

You may also like...

One thought on “Verslaafd aan gamen

  1. CoachBert62

    mei 10, 2021 at 8:30am

    Mooi artikel, goed ook de voor en nadelen op een rij gezet. Mijn oudste zoon was en is een echte gamer. Door het gamen sprak hij al op de basisschool accentloos engels. Hij heeft van zijn hobby zijn werk gemaakt is één van de designers van Sackboy, the Big Adventure. Met dit spel hebben ze 4 BAFTA nominaties, waaronder die voor multiplay binnen gehaald. Ze hebben uiteindelijk 2 BAFTA’s gewonnen. Een paar weken terug ontvingen ze twee nominaties voor de Academy Awards (zeg maar de Oscars) eens kijken of ze die ook binnen halen.

    • Auteur

      9livescatsetc

      mei 10, 2021 at 8:55am

      Hallo Bert
      Bedankt voor je reactie.
      Het is mooi te horen dat je zoon van zijn passie zijn werk heeft kunnen maken.
      Als je kijkt naar de nominaties die hij heeft ontvangen, is het duidelijk dat hij de juiste keuze heeft gemaakt.
      Het moet je zoon ontzettend veel voldoening geven om dergelijke prijzen binnen te halen.
      Ik duim alvast voor hem!

  2. 13ollen

    mei 11, 2021 at 1:01pm

    Jouw verhaal is er eentje waar ik mij in herken. Ook ik was volledig mijn ritme kwijt. Het heeft een hele tijd gekost om terug een normaal ritme op te bouwen. Net zoals jij ben ik daar in geslaagd en game ik ook nog steeds.

    • Auteur

      9livescatsetc

      juni 4, 2021 at 8:09am

      Hey 13ollen, fijn te horen dat ook jij terug je ritme gevonden hebt! Ook leuk om te zien dat ik niet de enige ben.

  3. lindaschrijfthetop

    juni 3, 2021 at 8:37am

    Wat goed dat je hier over schrijft. Ik heb een puber in mijn kennissenkring die gamed. Hij is zo goed dat hij er bijna geld mee kan verdienen. Maar alles draait om de game het eten enz.

    • Auteur

      9livescatsetc

      juni 4, 2021 at 8:12am

      Hallo Linda, bedankt voor je reactie. Je hebt veel mensen die best een mooi centje verdienen met gamen. Op zich is daar niets mis mee. Het is een beetje zoals met alles: zolang er een zekere balans blijft bestaan is alles ok.

  4. ingrid

    juni 14, 2021 at 12:37pm

    ik heb niet zoveel met games. ik ben benieuwd of onze kinderen gaan gamen

Geef een reactie