Een hysterectomie is het operatief verwijderen van de baarmoeder. Soms wordt enkel de baarmoeder weggehaald, soms ook de eierstokken en eileiders. In mijn geval ging het om een gedeeltelijke hysterectomie. In dit artikel wil ik vooral mijn persoonlijke ervaring delen: waarom ik deze keuze maakte, hoe het traject verliep en hoe ik de periode rond de operatie heb beleefd.
Ik ben geen arts en heb geen medische achtergrond. Zie dit dus niet als medisch advies, maar als een open getuigenis die misschien herkenning of steun kan bieden.
Inhoudsopgave
Waarom ik koos voor een hysterectomie
Op 2 april 2021 had ik een afspraak bij mijn gynaecologe. Misschien klinkt het ongewoon, maar ik was zelf vragende partij om het verwijderen van mijn baarmoeder te bespreken.
Toen ik negentien was, kreeg ik baarmoederhalskanker. Ik werd geopereerd en een deel van mijn baarmoederhals werd verwijderd. Hoewel ik dat hoofdstuk vrij goed heb verwerkt, blijft zoiets toch altijd ergens op de achtergrond meespelen.
Nu, jaren later en zonder kinderwens, voelde het voor mij logisch om mogelijke toekomstige risico’s te beperken. Ik had die vraag eerder al eens gesteld, maar toen was er geen medische reden om effectief te opereren. En terecht: een operatie gebeurt niet zonder duidelijke noodzaak.
Eind 2020 werd echter een fibroom vastgesteld. Dat is een goedaardige tumor in de baarmoederwand. Meestal veroorzaakt zo’n fibroom weinig klachten, maar afhankelijk van de grootte en locatie kan het wel pijn of andere ongemakken geven.
Tijdens het onderzoek in april 2021 bleek daarnaast dat ik ook endometriose had. Dat is een chronische aandoening waarbij baarmoederslijmvlies zich buiten de baarmoeder bevindt of daar ingroeit. De klachten verschillen sterk per persoon, maar het kan behoorlijk belastend zijn.
De combinatie van endometriose en het fibroom gaf uiteindelijk voldoende medische argumenten om een hysterectomie te overwegen. Het was geen absolute noodzaak, maar wel een verantwoorde keuze.
Vooronderzoeken en voorbereiding
Voor de operatie volgden de gebruikelijke preoperatieve onderzoeken. Er werd bloed afgenomen, er gebeurde een hartonderzoek via een ECG en ik kreeg een online vragenlijst toegestuurd om mijn medische situatie in kaart te brengen.
Daarnaast had ik een gesprek met de anesthesist. Dat ging vooral over mijn gezondheidsgeschiedenis, eventuele allergieën en mijn verwachtingen rond de verdoving. Ook mijn stressniveau kwam ter sprake. Het gaf me vertrouwen dat er echt geluisterd werd naar mijn bezorgdheden.
Uitstel door corona
Zoals bij zoveel medische ingrepen in die periode, gooide corona roet in het eten. Mijn operatie moest uitgesteld worden door een plotse stijging van het aantal coronapatiënten in het ziekenhuis. Dat was mentaal best lastig: je leeft naar een datum toe en plots moet je weer wachten.
Gelukkig kreeg ik uiteindelijk een nieuwe operatiedatum en kon alles alsnog doorgaan.
De operatie en het herstel
Over de operatie zelf en mijn herstel hield ik een dagboek bij. Dat hielp me om mijn gevoelens te verwerken en om kleine vooruitgangen te zien die je anders misschien over het hoofd zou zien.
Wat me vooral bijblijft, is dat herstel tijd vraagt. Niet alleen lichamelijk, maar ook emotioneel. Een hysterectomie is geen kleine ingreep, en het besef dat een deel van je lichaam definitief weg is, kan toch impact hebben, zelfs als je achter de beslissing staat.
Tegelijk voelde ik ook opluchting. De angst voor mogelijke problemen in de toekomst viel grotendeels weg, en dat gaf rust.
Terugkijkend
Vandaag kijk ik met gemengde maar vooral positieve gevoelens terug op deze periode. Het was geen makkelijke beslissing, maar wel eentje die voor mij juist aanvoelde.
Als je zelf met endometriose, fibromen of de vraag naar een hysterectomie zit, weet dan dat elke situatie uniek is. Praat goed met je arts, stel vragen en luister vooral naar wat voor jou goed voelt.
En misschien nog dit: het is helemaal oké om je verhaal te delen. Soms helpt het gewoon om te weten dat je niet alleen bent.
5 thoughts on “Mijn hysterectomie door endometriose en fibromen: persoonlijk verhaal, herstel en ervaringen”
Geef een reactie
Nog meer inspiratie
I was supposed to have a hysterotomy last spring and had to post-pone my surgery until Sept. due to the pandemic and all our hospital shut downs. I had uterine fibroids that were causing major issues with pain and bleeding and we had exhausted all other efforts.
Wat heftig! Op je 19e de diagnose baarmoederhalskanker. Jeetje.
Wat een uitgebreid en duidelijk artikel! Lijkt me heel fijn om te lezen als je in een dergelijke situatie zit, het maakt zoveel duidelijk!
Jeetje wat onwijs heftig; op je 19de te horen krijgen dat je baarmoederhalskanker hebt! Ik kan mij enorm goed voorstellen dat het beter voelt om je baarmoeder te laten verwijderen. Hopelijk stellen ze de operatie niet weer uit. Dikke knuffel
Hopelijk stellen ze je operatie niet opnieuw uit. Begrijpelijk dat je dit achter de rug wil hebben. Veel succes.