Perfecte resten – Helen Fields | Review van een ijzingwekkende start van een thrillerserie

Review van Perfecte resten van Helen Fields. Ontdek waar deze thriller over gaat, waarom het eerste deel van de Luc Callanach-serie zo spannend is en of het de moeite waard is om te lezen.

Hoe ik bij dit boek terechtkwam

Sommige thrillers blijven je nog lang bij nadat je ze hebt dichtgeslagen. Voor mij zijn dat meestal boeken met een sterke psychologische spanning en een ontknoping die je niet meteen ziet aankomen. Omdat ik dat soort verhalen graag lees, ga ik regelmatig op zoek naar nieuwe auteurs die binnen hetzelfde genre schrijven.

Tijdens zo’n zoektocht kwam ik terecht bij een artikel met schrijvers die vergelijkbaar zijn met M. J. Arlidge. Tussen die namen sprong één auteur er meteen voor mij uit: Helen Fields. Haar thrillers werden omschreven als donker, intens en bijzonder meeslepend. Dat klonk precies als het soort boek waar ik op dat moment zin in had.

Mijn keuze viel uiteindelijk op Perfecte resten, het eerste deel in een reeks rond inspecteurs Luc Callanach en Ava Turner.

Over de auteur Helen Fields

Voor ze schrijfster werd, had Helen Fields een heel ander beroep. Ze studeerde rechten en werkte jarenlang als strafrechtadvocaat in Londen. Die achtergrond merk je duidelijk in haar thrillers: onderzoeken, politiewerk en juridische procedures voelen realistisch en geloofwaardig aan.

Later koos ze voor een creatiever pad en startte ze samen met haar echtgenoot een filmproductiemaatschappij. Tegenwoordig woont ze met haar gezin in Los Angeles, maar haar boeken spelen zich vaak af in het Verenigd Koninkrijk.

Met de serie rond inspecteur Luc Callanach bouwde ze al snel een trouwe lezersgroep op. Veel lezers vergelijken haar werk met dat van auteurs zoals Samuel Bjørk of M.J. Arlidge, vooral omdat spanning en psychologie in haar verhalen zo sterk met elkaar verweven zijn.

Waar gaat Perfecte resten over?

Het verhaal begint meteen bijzonder grimmig. In een afgelegen gebied in de Schotse Hooglanden staat een lichaam in brand. Wanneer de vlammen gedoofd zijn, blijven er nauwelijks sporen over om het slachtoffer te identificeren. Enkel een paar tanden en een klein stukje stof geven de politie een beginpunt voor het onderzoek.

Tegelijk speelt zich ergens in Edinburgh een heel andere scène af. Een vrouw zit opgesloten in een afgesloten kamer en probeert wanhopig hulp te roepen. Ze weet niet waar ze is en heeft geen idee wie haar gevangen houdt. Het enige wat ze voelt, is dat haar tijd langzaam begint op te raken.

Voor inspecteur Luc Callanach is dit een bijzonder moeilijke start bij de Schotse politie. Na zijn vertrek bij Interpol probeert hij zich te bewijzen in zijn nieuwe functie, maar hij merkt al snel dat dit onderzoek veel complexer is dan hij had verwacht. De moordenaar blijkt namelijk uiterst methodisch te werk te gaan en laat nauwelijks sporen achter.

Samen met zijn collega Ava Turner probeert hij een patroon te ontdekken in de gebeurtenissen. Maar terwijl zij nog proberen te begrijpen wat er precies gebeurt, slaat de dader opnieuw toe. Wanneer er een vrouw verdwijnt, verandert het onderzoek in een race tegen de klok.

Langzaam wordt duidelijk dat de dader een plan heeft dat veel verder gaat dan een gewone moordzaak. Wat er uiteindelijk met de slachtoffers gebeurt, is bovendien nog gruwelijker dan de speurders in eerste instantie vermoeden.

Eerste indruk van de personages

Wat meteen opvalt in dit boek is de dynamiek tussen de twee hoofdpersonages. Luc Callanach is een inspecteur met een sterke reputatie, maar ook met een verleden dat hem blijft achtervolgen. Hij probeert professioneel te blijven, maar voelt zich vaak een buitenstaander binnen zijn nieuwe team.

Ava Turner vormt in veel opzichten zijn tegenpool. Ze is vastberaden, nuchter en laat zich niet snel intimideren. Toch heeft ook zij haar eigen kwetsbaarheden en twijfels. De samenwerking tussen deze twee personages zorgt voor een interessante balans in het verhaal.

Wat ik van het boek vond

In de meeste thrillers die ik lees, staat er een vrouwelijk hoofdpersonage centraal. Dat maakt dat dit boek in het begin even wennen was, omdat Luc Callanach hier een belangrijke rol speelt.

Gelukkig wordt dat meteen gecompenseerd door het personage van Ava Turner, waardoor er toch een mooi evenwicht ontstaat tussen beide perspectieven.

Wat ik zelf bijzonder belangrijk vind in een thriller, is het evenwicht tussen verschillende verhaallijnen. Wanneer een auteur te snel schakelt tussen scènes kan dat verwarrend worden, maar wanneer je te lang bij één verhaallijn blijft hangen, kan het verhaal zijn tempo verliezen.

Bij dit boek had ik het gevoel dat dat evenwicht heel goed zat. De hoofdstukken wisselen elkaar op een natuurlijke manier af, waardoor het verhaal voortdurend vooruit blijft gaan zonder dat je de draad kwijtraakt.

Ook de schrijfstijl sprak me aan. Het boek leest vlot en je merkt dat de auteur niet zomaar pagina’s probeert te vullen. Elk hoofdstuk draagt iets bij aan de spanning of aan de ontwikkeling van de personages.

De ontknoping van het verhaal vond ik bovendien goed opgebouwd. De spanning blijft lang aanwezig en wanneer de waarheid uiteindelijk aan het licht komt, gebeurt dat op een tempo dat perfect bij het verhaal past.

Mijn eerste kennismaking met Helen Fields

Als eerste deel van een reeks maakt Perfecte resten meteen een sterke indruk. Het boek combineert een intrigerende moordzaak met interessante personages en een verhaal dat je nieuwsgierig maakt naar wat er nog gaat komen.

Voor mij was dit een geslaagde kennismaking met Helen Fields. Het boek wist mijn aandacht vast te houden en heeft me voldoende nieuwsgierig gemaakt om verder te lezen in de reeks.

Mijn volgende boek wordt dan ook zonder twijfel Perfecte prooi, het tweede deel in deze serie.