Mijn hysterectomie (verwijdering baarmoeder) – operatie en herstel

In mijn voorgaand artikel kan je lezen over de reden van mijn hysterectomie + alle voorbereidende onderzoeken. In dit artikel zal ik de operatie en het herstel beschrijven.

Ook heb ik ondertussen een bijkomend artikel geschreven over ‘Seks na hysterectomie‘.

De operatie

Op 16/06/21 diende ik me om 7u aan te melden in het ziekenhuis. Daarna werd ik naar mijn kamer gebracht. Men informeerde me dat ik om 9u30 zal worden opgehaald. De operatie stond gepland van 10u tot 12u. Ik zou rond 14u terug op mijn kamer zijn. Ik kreeg ontzettend veel informatie en de dames waren heel attent en lief. Regelmatig kwamen ze bij me langs om te vragen of alles nog goed met me ging betreffende de zenuwen. Ik heb eigenlijk het meest van de ‘wachttijd’ geslapen. Ik functioneer niet echt zonder koffie. Dus ik had niet echt veel last van zenuwen. Er werden me steunsokken tot aan de knie aangedaan. Ook kreeg ik een pilletje tegen de maagpijn omdat ik nogal gevoel ben hieraan.

Om 9u30 werd ik naar de voorbereidingskamer gebracht. Het was er best druk, 6 andere mensen die klaargemaakt werden voor een operatie. Uw bloeddruk wordt gemeten en er wordt een sonde aangebracht in je hand. Een man stelde zich voor als mijn verpleger tijdens de operatie en nam me mee naar de operatiekamer. Ik ben in totaal nu al 3 keer geopereerd geweest en telkens gaat het er anders aan toe. Er waren +/- 6 mensen in de operatiekamer. De kamer leek nogal klein voor al dat volk en ik voelde me ineens nogal klein en verlegen. Er werd me verzocht om op de operatietafel plaats te nemen. Iemand liet me weten dat er onder mijn rug verwarming was en er werden warme handdoeken op mijn borst gelegd. Kou zou ik al niet hebben, niet echt dat je je daar zorgen over maakt. Daarna werden er handdoeken rond mijn armen gewikkeld. De uiteinden werden onder mijn lichaam geschoven zodat mijn armen stabiel, maar losjes bleven. Je had dus niet het gevoel dat je vastgebonden werd, gelukkig maar. Er werden me nog een paar vragen gesteld zoals mijn naam, gewicht, lengte en leeftijd. Ik voelde dat men pleisters op mijn bovenbenen kleefden. Ze lieten me weten dat ze een vloeistof zouden inspuiten en dat ik dat ging voelen. Yep ik voelde een licht brandend gevoel in mijn hand. Daarna werd een zacht transparant plastiek luchtmasker op mijn mond en neus geplaatst. Eerst diende ik gewoon adem te halen daarna moest ik diepe in en uit ademen. Ik rook al snel dat hier verdoving in zat. Halverwege een ademhaling kreeg ik geen lucht meer, panikeerde ik even, maar 1 seconde daarna was ik weg. Dat was echt geen fijne seconde. Iets waar ik nu nog regelmatig aan denk en me niet al te best bij voel.

Ontwaken

Ik werd wakker in de recovery ruimte met een paar mensen rond me heen. Mijn keel voelde als schuurpapier en ik kon twee woorden uitbrengen: ‘pijn en plassen’. Een dame liet weten dat ze me kon helpen met de pijn en sloot onmiddellijk 1 flacon pijnstiller aan. Maar met het plassen kon ze me niet helpen omdat ik een urine sonde heb en deze het gevoel geeft dat je moet plassen. En deze sonde is echt wel wennen. De eerste uren had ik constant het gevoel dat ik moest plassen. Uiteindelijk wen je er wel aan.

Terug op de kamer

Het feit dat ik constant pijnstillers kreeg zorgde ervoor dat ik eigenlijk enkel de draadjes voelde trekken. Voor de operatie werden 3 gaatjes gemaakt. Een via mijn navel, één rechts en één links van mijn navel. Door de constante pijnstiller raakte ik ook niet wakker, maar doorslapen lukte ook niet. De rest van de dag en de eerstvolgende nacht was dus een afwisseling van 15 – 20 minuten slapen en terug wakker. Regelmatig kwamen ze kijken of alles goed ging. Iedereen was altijd super lief tegen me. Ook werd ik opgefrist en dat deed best deugd. Mijn buik zat ontzettend dik.

Dag 2 – 17/06

Na een nacht vol check-ups en nieuwe pijnstillers kreeg ik ontbijt. Mijn keel was nog steeds schuurpapier, maar doordrinken lukte niet echt. Van het eten en de koffie waar ik zo naar uit keek werd ik misselijk. Dus af en toe ging ik terug liggen. Omdat ik toch mijn krachten wat terug wou hebben, heb ik alles opgegeten. Ik heb er een uur over gedaan om 1 boterham en 1 tas koffie naar binnen te krijgen. Kort voor de middag werd mijn infuus weggehaald. Het middageten ging al even moeizaam. Na nog een bloedcontrole en een flebitis spuit mocht ik al naar huis i.p.v. de voorziene 4 dagen. Tegen dat ik het ziekenhuis verliet was de pijnstiller volledig uitgewerkt en verging ik van de pijn. Constant darmkrampen. Men informeerde me dat na de verwijdering van de baarmoeder, de darmen deze plaats innemen. Het was net of mijn darmen aan het vechten waren voor het beste plaatsje. Mijn buik zat nog steeds ontzettend dik. Toen ik pijn voelde onder mijn schouderbladen lieten ze me weten dat dit de lucht in mijn buik was die via je lichaam weg gaat. Die avond en nacht thuis waren ellendig omdat je constant pijn hebt. Ook al niet voordelig dat ik vrij veel slijmen aan het ophoesten ben en dit nog voor extra pijn zorgt. Geen idee waar die slijmen vandaan komen, misschien nog iets van de verdoving.

Dag 3 – 18/06

Rond 5u30 ben ik maar opgestaan omdat liggen me nog meer pijn gaf in mijn rug. Toen mijn schoonzus rond 9u op bezoek kwam ben ik van ellende beginnen te wenen. Uiteindelijk was dit en een pijnstiller net wat ik nodig had. Het eten gaat nu al beter en wat was ik blij toen ik deze ochtend even naar het toilet kon gaan. Mijn schoonvader heeft mijn schoonzus afgelost en ik was blij dat hij bij me was. Nu neem ik af en toe een pijnstiller en gaat het al een beetje beter. Gelukkig maar. Deze avond zal een verpleegster komen om alles na te kijken en gedurende 10 dagen flebitis spuiten zetten. Uiteindelijk zit ik soms makkelijker in mijn bureaustoel met gestrekte benen dan in de zetel waar ik rugpijn van krijg.

Dag 4 – 19/06

Afgelopen nacht heel slecht geslapen omdat ik veel moest hoesten, wat pijnlijk is, en ook door de warmte. Maar met af en toe een pijnstiller nemen voel ik toch dat het beter gaat. Belangrijk is wel om je niet te overdoen want dan kan het snel allemaal teveel worden. Trappen doen lukt al wat beter, stappen is nog steeds traag en licht gebukt. Maar deze ochtend heb ik toch van 6u tot 8u buiten in de koelte kunnen zitten. Toch is dag 4 de eerste dag dat je voelt dat je aan het herstellen bent. Het is wennen om dingen rustig te doen als je van nature een actief persoon bent. Ook is het wennen om hulp te vragen, maar tja dat ligt volkomen aan mij. Ik snap nu waarom de opname normaal 4 dagen is. Op dag 4 kan ik begrijpen dat ze je dan naar huis sturen om daar verder te herstellen. Maar 1 dag na de operatie is gewoonweg veel te snel.

Dag 5 – 20/06

Zoals ik al schreef is dag 4 de dag van moed. Je merkt dat het beter gaat en ziet alles weer zitten. Het is gewoon een kwestie van door dag 3 te geraken. Ook was het afgelopen nacht veel beter. Ik heb dan voor het eerst even langer kunnen doorslapen. Ook had ik ervoor gezorgd dat mijn bovenlichaam wat hoger lag opdat ik minder zou hoesten en dat heeft wonderen gedaan. En als ik al eens moest hoesten was de pijn niet meer zo intens. Deze ochtend, op dag 5, merkte ik ook dat de zwelling van mijn buik al een beetje beter was en de pijn in mijn onderrug ook. Ik zie het weer allemaal zitten. Als dag 3 de dag is van “oh nee, dit is verschrikkelijk”. Dan zijn dag 4 en 5 de dagen van echt herstel en beterschap! Wel belangrijk om op regelmatige tijdstippen je pijnstiller in te nemen en licht verteerbaar voedsel te eten om je darmen niet te overbelasten.

Dag 6 – 21/06

Dag 6 gaat het al veel beter. Ook heb ik een goede nachtrust achter de rug. Vandaag heb ik ook terug huishoudelijke taken kunnen doen zoals was, oppervlaktes poetsen, enz. Uiteraard ga je nog niet beginnen sleuren met emmers water of volle wasmanden en blijft het belangrijk om op tijd te rusten.

Dag 7 – 22/06

Vandaag ben ik een wandeling gaan maken. De wandeling ging goed. Toen ik thuis kwam even aan mijn bureau gaan zitten. Toen ik daarna opstond kon ik haast geen stap meer zetten. Dit door rug en darmpijn. Uiteindelijk met de pijn naar bed gegaan maar toch geslapen als een roosje.

Dag 8 – 23/06

Vandaag terug vlagen van pijnlijke darmkrampen. En ook is het gevoel in mijn blaas nog niet zoals ervoor. Toch ben ik blij dat ik ontzettend minder pijn heb van de ingreep. Trappen doen is ook eigenlijk geen enkel probleem meer. Slapen gaat ook zonder moeite, ik word niet steeds wakker bij het draaien. Blij dat dit pijnloos verloopt. De zwelling is ondertussen ook volledig weg. Toch ziet mijn buik er nogal ‘slap’ uit, dus niet echt zoals voorheen. Ik heb er wel vertrouwen in dat dit allemaal weer in orde komt.

Dag 9 – 24/06

Fijn, zo goed als geen pijn meer in de 3 gaatjes in mijn buik. Wel heb ik de wondes nog niet gezien. Na de operatie bedekken ze deze met waterbestendige pleisters die er op blijven tot de draadjes eruit mogen. Ben benieuwd hoe dit er gaat uit zien. Alles voelt stukken beter. Af en toe nog wat buikkrampen, maar dat valt wel mee. Nu dat de pijn grotendeels weg is, moet ik wel opletten dat ik me niet ga overdoen. Je denkt snel, alles is weer in orde, om na een te felle inspanning toch te merken dat je nog aan het herstellen bent. Je merkt dit vooral als je naar het toilet gaat. Maar als ik dit nu vergelijk met de helse dag 3 kan ik zeggen dat alles zeker al in orde is.

Dag 10 – 25/06

Deze ochtend net zoals de vorige dagen last van mijn darmen en nog steeds het rare gevoel bij het plassen. Het vreemde vandaag is dat ik wat bloedverlies heb. En dit terwijl ik sinds de operatie geen bloedverlies heb gehad. Geen idee of ik me nu geforceerd heb in werkzaamheden of tijdens een toiletbezoekje. Vandaag is het ook de laatste dag van mijn spuit en zullen de draadjes uit mijn buik gehaald worden. Ik mag dan ook stoppen met het dragen van de steunkousen.

Vandaag een wandeling gemaakt, maar halverwege op de terugweg viel ik gewoon stil. Het ging gewoon niet meer. Eens thuis merkte ik dat ik terug een wat bloedverlies had. Ook heb ik voel ik terug wat pijn in mijn buik. Nu heb ik ondertussen mijn laatste spuit gehad en de draadjes zijn eruit. De verpleegster kon me niet vertellen of het bloedverlies oké was of niet. Voor de rest van de dag zal het dus volledig rusten zijn.

Dag 11 – 26/06

Vandaag ben ik blij dat ik geen bloeding heb gehad. Oké, ik heb het wel wat rustiger aan gedaan. Ook is het al iets beter met de darmpijn. 6 weken na mijn operatie dien ik terug op controle te gaan. Morgen zal ik deze afspraak inplannen. De specialist liet me weten dat ze tijdens de operatie foto’s genomen hebben. Die wil ik toch wel even zien.

Uiteindelijk toen ik mijn avondtoilet maakte en nog even ging plassen voor het slapen gaan, merkte ik terug wat bloedverlies.

Dag 12 – 27/06

Ook deze ochtend terug wat bloedverlies. En ik heb het oh zo warm. En terug standaard wat buikkrampen tot ik effectief naar toilet kan gaan.

Dag 13 – 28/06

Vandaag heb ik me rustig gehouden en dan merk je het verschil wel goed.

Dag 14 – 29/06

Vandaag heb ik de beneden verdieping gepoetst. In de namiddag even bij familie geweest. Toen ik terug thuis was begon de pijn. Geen darmpijn, maar gewoon pijn in mijn onderbuik. Ik heb weeral te veel gedaan. Ook heb ik bij de familie ontzettend veel gelachen. In het vervolg dus terug minder doen en wat minder hard lachen dus.

Ook ben ik vandaag naar de huisarts geweest om documenten in orde te brengen. De dokter benadrukte nogmaals dat ik het rustig aan moet doen aangezien deze ingreep niet te onderschatten is.

Dag 14/15/16/17 – 30/06 tot 03/07

Deze dagen waren moeilijke dagen. 2 keer de trappen nemen en ontzettend moe zijn en pijn krijgen in je buik. Het is best frustrerend dat deze kleine zaken je onderuit halen. ‘S morgens sta je op en voel je je best goed. Je loopt een beetje rond, doet kleine zaken in het huishouden en plots zegt je lichaam stop! Je voelt pijn en je bent uitgeput. Om 21u ging ik dus maar naar bed. Dit was de enige manier voor mij om echt te rusten. Rusten is dus niet alleen minder taken doen en niet heffen. Het is ook minder stappen en gewoon gaan liggen.

Dag 18 – 04/07

Nog steeds pijnlijke steken in mijn onderbuik. Vooral rechts ter hoogte van mijn eierstok. Ik probeer nu echt wel op te letten wat ik doe. Sta rustig recht, loop traag en ga regelmatig liggen. Ik ben blij dat ik gisteren niet uitgeput heel vroeg naar bed moest. Heel af en toe heb ik nog een klein beetje bloedverlies.

Dag 19/20/21/22 – 05/07 tot 09/07

Deze dagen heb ik ontzettend veel rust genomen en heel goed naar mijn lichaam geluisterd. Voelde ik dat ik moe werd, dan ben ik gewoon terug even in bed gaan liggen. Niet zoals gewoonlijk even in de zetel om toch elke 10 minuten weer even recht te komen om iets te doen. Ook ’s avond ging ik heel vroeg naar bed. Dit heeft echt een ontzettend groot verschil gemaakt in mijn herstel. Dag 22 voelde ik zelfs geen pijn meer. De boodschap is dus: luister naar je lichaam en neem de nodig rust zodat je kan herstellen.

Dag 23/24 – 10/07 tot 11/07

Gisteren was een ontzettend goede dag. Geen pijn, niets.

Vandaag was ook heel goed. Tot ik besloot om te poetsen. Spullen poetsen die op sta-hoogte zijn is geen probleem. Echter heb ik me ontzettend veel gebukt, en dat voel ik nu toch wel terug in mijn buik. Hoewel ik uiteindelijk nu ook weer niet heel veel gepoetst heb. Je hebt dus niet zoveel nodig om terug weer pijn te voelen. Weer tijd om te rusten dus en terug een pijnstiller.

Dag 25/26/27/28 – 12/07 tot 15/07

Deze dagen zijn heel goed verlopen. Af en toe voel ik me best wel moe en ga ik betrekkelijk vroeger naar bed dan gewoonlijk. Gisteren had ik voor de eerste keer toch een paar zaken opgetild die achteraf toch wat te zwaar leken. Tegen de avond voelde ik terug pijn t.h.v. mijn inwendig litteken.

Tegen eind deze maand zijn mijn 6 weken verstreken en dien ik op controle te gaan. Aangezien mijn arts met verlof is zal dit onderzoek iets eerder doorgaan nl. 19/07/21. Ik ben nieuwsgierig naar mijn genezingsproces en dus de feedback van mijn arts.

to be continued….

Tips

Hieronder zal ik een paar tips delen waar je misschien toch iets aan hebt en waar je rekening mee kan houden.

Neem aangepaste kledij mee naar het ziekenhuis

Standaard draag ik aansluitende jeans. Dus droeg ik ook een jeans toen ik naar het ziekenhuis vertrokken ben. Omdat het snikheet was die periode had ik ook een short meegenomen. Waar ik geen rekening mee gehouden had is dat je buik ontzettend opzet. Draag je een skinny jeans om naar het ziekenhuis te gaan, geloof me, die krijg je niet meer aan. Gelukkig kon ik wel de short aankrijgen, maar moest ik de rits en knoppen laten openstaan en die heel laag dragen. Gelukkig had ik een lang t-shirt mee waarmee ik alles kon bedekken. Ideaal zou het zijn om een niet te kort los kleed mee te nemen. Best dat het kleedje niet te kort is omdat een deel van je bovenbenen rood zien van het ontsmettingsproduct.

Ook is het makkelijk om plat schoeisel te nemen waar je makkelijk in en uit kunt. Het is namelijk niet makkelijk om je te bukken.

Tijdens je opname draag je speciaal makkelijk wegwerp onderbroekjes. Ik zou je aanraden om een katoenen onderbroekje mee te nemen die een hoge taille heeft of toch eentje dat niet te zeer spant of met te grote elastische strakke band.

Als slaapkleedje koos ik voor een ruim katoenen kleedje met korte mouwen. Dit is luchtig en makkelijk aan en uit te doen.

Heb je specifieke vragen? Laat gerust een reactie achter onderaan deze pagina.

You may also like...

One thought on “Mijn hysterectomie (verwijdering baarmoeder) – operatie en herstel

  1. lindaschrijfthetop

    juni 18, 2021 at 9:58am

    Meid wat een heftige onderneming. Wat word je snel naar huis gestuurd terwijl je nog niet 100% bent. Heel veel sterkte vooral in deze warme periode! Je kan het!

  2. lodi

    juni 18, 2021 at 10:51am

    Zo heftig, ik heb lang op een verpleegafdeling gewerkt in het ziekenhuizen waar hysterectomie werd uitgevoerd, ik herken veel van wat je schrijft, maar dan vanuit de patiënten en hun ervaringen. Heel veel sterkte met herstel.

    • Auteur

      9livescatsetc

      juni 19, 2021 at 3:00pm

      Wel na mijn herstel ga ik iets doen om de dames die mij zo vriendelijk geholpen hebben op de afdeling in de bloemetjes te zetten. Ik heb nog nooit zoveel liefdevolle mensen bij elkaar gezien 💖 en ik prijs me echt gelukkig. Bedankt voor de lieve woorden.

  3. Claire

    juni 18, 2021 at 12:56pm

    Wat ontzettend goed dat je een dagboek hebt bijgehouden! Want jeetje, dit is niet niks. Ik wens je heel veel liefde, kracht en een zorgeloos snel herstel toe. Dikke knuffel en heel veel liefs ❤️

    • Auteur

      9livescatsetc

      juni 19, 2021 at 2:58pm

      Dit is eigenlijk de reden waarom ik initieel gestart ben met bloggen. Ik wou mijn ervaring delen omdat ik er zelf niet heel veel over terug vond. Ik ben nu blij dat ik dit verschaal schrijf zodat mensen het gevolg van deze ingreep kunnen snappen. Ervoor zorgen dat vrouwen begrepen worden.

  4. Joyce Joshua

    juni 18, 2021 at 3:56pm

    Jeetje wat heftig. Een dikke knuffel voor jou!

    • Auteur
      • Mandy

        juni 24, 2021 at 12:11am

        Oh jeetje.. wat heftig zeg! Lijkt me een naar gevoel dat je steeds moet plassen.. soms is even huilen het fijnste wat er is!

  5. Nienke van Oosten

    juni 19, 2021 at 2:40pm

    Wat heftig dat je er zoveel pijn van hebt gehad. Lijkt me ook heel vreemd om de pijn te voelen van de lucht die je lijf verlaat.

    • Auteur

      9livescatsetc

      juni 19, 2021 at 2:48pm

      Enerzijds heb je constant darmkrampen maar verder doen ze niet echt hun werk als je me snapt. Anderzijds zit je buik nog vol met het gas dat ze in jouw buik blazen om zodoende te kunnen opereren. Hierdoor zie ik er nu uit alsof ik een paar maanden zwanger ben. En dat gas gaat nu eenmaal niet naar buiten via de darmen omdat het niet in je darmen zit maar in je buikholte. T’is niet dat je het gas je lichaam voelt verlaten. Ik kreeg pijnlijke punten onder mijn schouderbladen. Dacht dat ik verkeerd gelegen had tot men mij informeerde dat dit normaal was. Het heeft allemaal zijn tijd nodig maar t’is een pijnlijk gedoe en ik moet toegeven dat ik het serieus onderschat had.

  6. tessaroxanne

    juni 19, 2021 at 5:18pm

    Jeetje wat heftig allemaal. Ik hoor wel vaker dat mensen sneller na een operatie naar huis worden ontslagen. Het schijnt dat veel mensen sneller herstellen/revalideren wanneer ze in de eigen omgeving zijn. Sterkte

  7. felice veenman

    juni 19, 2021 at 7:34pm

    pffff, dat was heftig zeg. Dat ze je zo makkelijk naar huis lieten gaan..maar je slaat je er wel dapper doorheen zo te lezen. Dat vind ik best knap

  8. Rosalyn

    juni 19, 2021 at 9:24pm

    Heftig. Ik heb zelf veel angst voor ziekenhuizen en ingrepen en vind het erg dapper van je. Na 1 dag al mensen naar huis sturen na een dergelijke ingreep vind ik onbegrijpelijk. Gelukkig dat je je na een dag of 4 beter voelde.

  9. Rory Blokzijl

    juni 19, 2021 at 9:46pm

    Wat snel! Na mijn keizersnede (ok, het was dan ook wel een spoedgeval) moest ik echt vier dagen blijven. Heeft dat toch te maken met de vertraging die de zorg heeft opgelopen door corona? En wat een nare ervaring met dat kapje. Ik kan het mij helemaal voorstellen dat het bij je blijft.

  10. RaGaSto

    juni 19, 2021 at 11:40pm

    Wat goed om zo’n dagboek bij te houden, voor jezelf maar ook om anderen bewustwording bij te brengen. Het is natuurlijk niet hetzelfde, maar ik ken als man ook helaas zo’n ingrijpende operatie. Het duurde even voordat ik daarover open durfde te zijn. Maar inmiddels leerde ik daardoor de taboes proberen te helpen doorbreken en heb ik meegewerkt aan een boekwerk met ervaringsverhalen van mannen die om verschillende redenen geen testosteron meer maken en de visies daarop door artsen en hulpverleners.
    Succes en sterkte met het herstel, de verwerking en het verder bijhouden van dit traject.

  11. Nicole Orriëns

    juni 20, 2021 at 2:55pm

    Dat is niet niks zeg. Het is toch een ingrijpende operatie stel ik me zo voor. Veel beterschap gewenst en een voorspoedig herstel.

    • Auteur

      9livescatsetc

      juni 27, 2021 at 10:57am

      Thanks for your kind words of support. I’m so glad the worst is behind me. It will all be fine, you just need to take that time to recover and listen to your body ❤️

  12. rawsonjl

    juni 28, 2021 at 11:18pm

    I too had just 3 small incisions for my surgery and was actually ready to go home the next day; they had me up and walking/ eating/ drinking within just hours of my surgery. My only problem was I tended to feel better than I was and overdid it many days taking on too much work with my boys and the household. Hope all goes well with your 6 week check up!

    • Auteur

      9livescatsetc

      juli 1, 2021 at 8:40pm

      Hi, yes I also have those 3 incisions. The day of my operation, I had trouble staying awake, could hardly eat and felt nauseous very fast. But it’s as you say, the moment you start feeling better you just overdo yourself. You don’t feel it gradually coming. From one moment to another, it’s like: oh no. This happened again yesterday. My doc urged me to ‘rest’.

  13. Kaatje

    juli 2, 2021 at 6:57pm

    Nuttige info voor de vrouwen die hetzelfde te wachten staat. Bedankt.

  14. shelbeeontheedge1

    juli 15, 2021 at 9:02pm

    I really appreciate that you kept track of your daily progress post surgery to share. That is so helpful to anyone who may be getting a hysterectomy. I have never had one, but I do recall the recovery time being long and painful after I had my tubal ligation, so I can only imagine that this is even worse. I hope you are fully recovered and back to 100% soon. Thanks for linking with me!

    Shelbee
    http://www.shelbeeontheedge.com

Geef een reactie