Mijn hysterectomie (verwijdering baarmoeder) – operatie en herstel

In mijn voorgaand artikel kan je lezen over de reden van mijn hysterectomie + alle voorbereidende onderzoeken. In dit artikel zal ik de operatie en het herstel beschrijven.

Ook heb ik ondertussen een bijkomend artikel geschreven over ‘Seks na hysterectomie‘.

Ook heb ik ook mijn ervaring neergeschreven ‘19 jaar oud … en dan het je baarmoederhalskanker‘.

De operatie

Op 16/06/21 diende ik me om 7u aan te melden in het ziekenhuis. Daarna werd ik naar mijn kamer gebracht. Men informeerde me dat ik om 9u30 zal worden opgehaald. De operatie stond gepland van 10u tot 12u. Ik zou rond 14u terug op mijn kamer zijn. Ik kreeg ontzettend veel informatie en de dames waren heel attent en lief. Regelmatig kwamen ze bij me langs om te vragen of alles nog goed met me ging betreffende de zenuwen. Ik heb eigenlijk het meest van de ‘wachttijd’ geslapen. Ik functioneer niet echt zonder koffie. Dus ik had niet echt veel last van zenuwen. Er werden me steunsokken tot aan de knie aangedaan. Ook kreeg ik een pilletje tegen de maagpijn omdat ik nogal gevoel ben hieraan.

Om 9u30 werd ik naar de voorbereidingskamer gebracht. Het was er best druk, 6 andere mensen die klaargemaakt werden voor een operatie. Uw bloeddruk wordt gemeten en er wordt een sonde aangebracht in je hand. Een man stelde zich voor als mijn verpleger tijdens de operatie en nam me mee naar de operatiekamer. Ik ben in totaal nu al 3 keer geopereerd geweest en telkens gaat het er anders aan toe. Er waren +/- 6 mensen in de operatiekamer. De kamer leek nogal klein voor al dat volk en ik voelde me ineens nogal klein en verlegen. Er werd me verzocht om op de operatietafel plaats te nemen. Iemand liet me weten dat er onder mijn rug verwarming was en er werden warme handdoeken op mijn borst gelegd. Kou zou ik al niet hebben, niet echt dat je je daar zorgen over maakt. Daarna werden er handdoeken rond mijn armen gewikkeld. De uiteinden werden onder mijn lichaam geschoven zodat mijn armen stabiel, maar losjes bleven. Je had dus niet het gevoel dat je vastgebonden werd, gelukkig maar. Er werden me nog een paar vragen gesteld zoals mijn naam, gewicht, lengte en leeftijd. Ik voelde dat men pleisters op mijn bovenbenen kleefden. Ze lieten me weten dat ze een vloeistof zouden inspuiten en dat ik dat ging voelen. Yep ik voelde een licht brandend gevoel in mijn hand. Daarna werd een zacht transparant plastiek luchtmasker op mijn mond en neus geplaatst. Eerst diende ik gewoon adem te halen daarna moest ik diepe in en uit ademen. Ik rook al snel dat hier verdoving in zat. Halverwege een ademhaling kreeg ik geen lucht meer, panikeerde ik even, maar 1 seconde daarna was ik weg. Dat was echt geen fijne seconde. Iets waar ik nu nog regelmatig aan denk en me niet al te best bij voel.

Ontwaken

Ik werd wakker in de recovery ruimte met een paar mensen rond me heen. Mijn keel voelde als schuurpapier en ik kon twee woorden uitbrengen: ‘pijn en plassen’. Een dame liet weten dat ze me kon helpen met de pijn en sloot onmiddellijk 1 flacon pijnstiller aan. Maar met het plassen kon ze me niet helpen omdat ik een urine sonde heb en deze het gevoel geeft dat je moet plassen. En deze sonde is echt wel wennen. De eerste uren had ik constant het gevoel dat ik moest plassen. Uiteindelijk wen je er wel aan.

Terug op de kamer

Het feit dat ik constant pijnstillers kreeg zorgde ervoor dat ik eigenlijk enkel de draadjes voelde trekken. Voor de operatie werden 3 gaatjes gemaakt. Een via mijn navel, één rechts en één links van mijn navel. Door de constante pijnstiller raakte ik ook niet wakker, maar doorslapen lukte ook niet. De rest van de dag en de eerstvolgende nacht was dus een afwisseling van 15 – 20 minuten slapen en terug wakker. Regelmatig kwamen ze kijken of alles goed ging. Iedereen was altijd super lief tegen me. Ook werd ik opgefrist en dat deed best deugd. Mijn buik zat ontzettend dik.

Dag 2 – 17/06

Na een nacht vol check-ups en nieuwe pijnstillers kreeg ik ontbijt. Mijn keel was nog steeds schuurpapier, maar doordrinken lukte niet echt. Van het eten en de koffie waar ik zo naar uit keek werd ik misselijk. Dus af en toe ging ik terug liggen. Omdat ik toch mijn krachten wat terug wou hebben, heb ik alles opgegeten. Ik heb er een uur over gedaan om 1 boterham en 1 tas koffie naar binnen te krijgen. Kort voor de middag werd mijn infuus weggehaald. Het middageten ging al even moeizaam. Na nog een bloedcontrole en een flebitis spuit mocht ik al naar huis i.p.v. de voorziene 4 dagen. Tegen dat ik het ziekenhuis verliet was de pijnstiller volledig uitgewerkt en verging ik van de pijn. Constant darmkrampen. Men informeerde me dat na de verwijdering van de baarmoeder, de darmen deze plaats innemen. Het was net of mijn darmen aan het vechten waren voor het beste plaatsje. Mijn buik zat nog steeds ontzettend dik. Toen ik pijn voelde onder mijn schouderbladen lieten ze me weten dat dit de lucht in mijn buik was die via je lichaam weg gaat. Die avond en nacht thuis waren ellendig omdat je constant pijn hebt. Ook al niet voordelig dat ik vrij veel slijmen aan het ophoesten ben en dit nog voor extra pijn zorgt. Geen idee waar die slijmen vandaan komen, misschien nog iets van de verdoving.

Dag 3 – 18/06

Rond 5u30 ben ik maar opgestaan omdat liggen me nog meer pijn gaf in mijn rug. Toen mijn schoonzus rond 9u op bezoek kwam ben ik van ellende beginnen te wenen. Uiteindelijk was dit en een pijnstiller net wat ik nodig had. Het eten gaat nu al beter en wat was ik blij toen ik deze ochtend even naar het toilet kon gaan. Mijn schoonvader heeft mijn schoonzus afgelost en ik was blij dat hij bij me was. Nu neem ik af en toe een pijnstiller en gaat het al een beetje beter. Gelukkig maar. Deze avond zal een verpleegster komen om alles na te kijken en gedurende 10 dagen flebitis spuiten zetten. Uiteindelijk zit ik soms makkelijker in mijn bureaustoel met gestrekte benen dan in de zetel waar ik rugpijn van krijg.

Dag 4 – 19/06

Afgelopen nacht heel slecht geslapen omdat ik veel moest hoesten, wat pijnlijk is, en ook door de warmte. Maar met af en toe een pijnstiller nemen voel ik toch dat het beter gaat. Belangrijk is wel om je niet te overdoen want dan kan het snel allemaal teveel worden. Trappen doen lukt al wat beter, stappen is nog steeds traag en licht gebukt. Maar deze ochtend heb ik toch van 6u tot 8u buiten in de koelte kunnen zitten. Toch is dag 4 de eerste dag dat je voelt dat je aan het herstellen bent. Het is wennen om dingen rustig te doen als je van nature een actief persoon bent. Ook is het wennen om hulp te vragen, maar tja dat ligt volkomen aan mij. Ik snap nu waarom de opname normaal 4 dagen is. Op dag 4 kan ik begrijpen dat ze je dan naar huis sturen om daar verder te herstellen. Maar 1 dag na de operatie is gewoonweg veel te snel.

Dag 5 – 20/06

Zoals ik al schreef is dag 4 de dag van moed. Je merkt dat het beter gaat en ziet alles weer zitten. Het is gewoon een kwestie van door dag 3 te geraken. Ook was het afgelopen nacht veel beter. Ik heb dan voor het eerst even langer kunnen doorslapen. Ook had ik ervoor gezorgd dat mijn bovenlichaam wat hoger lag opdat ik minder zou hoesten en dat heeft wonderen gedaan. En als ik al eens moest hoesten was de pijn niet meer zo intens. Deze ochtend, op dag 5, merkte ik ook dat de zwelling van mijn buik al een beetje beter was en de pijn in mijn onderrug ook. Ik zie het weer allemaal zitten. Als dag 3 de dag is van “oh nee, dit is verschrikkelijk”. Dan zijn dag 4 en 5 de dagen van echt herstel en beterschap! Wel belangrijk om op regelmatige tijdstippen je pijnstiller in te nemen en licht verteerbaar voedsel te eten om je darmen niet te overbelasten.

Dag 6 – 21/06

Dag 6 gaat het al veel beter. Ook heb ik een goede nachtrust achter de rug. Vandaag heb ik ook terug huishoudelijke taken kunnen doen zoals was, oppervlaktes poetsen, enz. Uiteraard ga je nog niet beginnen sleuren met emmers water of volle wasmanden en blijft het belangrijk om op tijd te rusten.

Dag 7 – 22/06

Vandaag ben ik een wandeling gaan maken. De wandeling ging goed. Toen ik thuis kwam even aan mijn bureau gaan zitten. Toen ik daarna opstond kon ik haast geen stap meer zetten. Dit door rug en darmpijn. Uiteindelijk met de pijn naar bed gegaan maar toch geslapen als een roosje.

Dag 8 – 23/06

Vandaag terug vlagen van pijnlijke darmkrampen. En ook is het gevoel in mijn blaas nog niet zoals ervoor. Toch ben ik blij dat ik ontzettend minder pijn heb van de ingreep. Trappen doen is ook eigenlijk geen enkel probleem meer. Slapen gaat ook zonder moeite, ik word niet steeds wakker bij het draaien. Blij dat dit pijnloos verloopt. De zwelling is ondertussen ook volledig weg. Toch ziet mijn buik er nogal ‘slap’ uit, dus niet echt zoals voorheen. Ik heb er wel vertrouwen in dat dit allemaal weer in orde komt.

Dag 9 – 24/06

Fijn, zo goed als geen pijn meer in de 3 gaatjes in mijn buik. Wel heb ik de wondes nog niet gezien. Na de operatie bedekken ze deze met waterbestendige pleisters die er op blijven tot de draadjes eruit mogen. Ben benieuwd hoe dit er gaat uit zien. Alles voelt stukken beter. Af en toe nog wat buikkrampen, maar dat valt wel mee. Nu dat de pijn grotendeels weg is, moet ik wel opletten dat ik me niet ga overdoen. Je denkt snel, alles is weer in orde, om na een te felle inspanning toch te merken dat je nog aan het herstellen bent. Je merkt dit vooral als je naar het toilet gaat. Maar als ik dit nu vergelijk met de helse dag 3 kan ik zeggen dat alles zeker al in orde is.

Dag 10 – 25/06

Deze ochtend net zoals de vorige dagen last van mijn darmen en nog steeds het rare gevoel bij het plassen. Het vreemde vandaag is dat ik wat bloedverlies heb. En dit terwijl ik sinds de operatie geen bloedverlies heb gehad. Geen idee of ik me nu geforceerd heb in werkzaamheden of tijdens een toiletbezoekje. Vandaag is het ook de laatste dag van mijn spuit en zullen de draadjes uit mijn buik gehaald worden. Ik mag dan ook stoppen met het dragen van de steunkousen.

Vandaag een wandeling gemaakt, maar halverwege op de terugweg viel ik gewoon stil. Het ging gewoon niet meer. Eens thuis merkte ik dat ik terug een wat bloedverlies had. Ook heb ik voel ik terug wat pijn in mijn buik. Nu heb ik ondertussen mijn laatste spuit gehad en de draadjes zijn eruit. De verpleegster kon me niet vertellen of het bloedverlies oké was of niet. Voor de rest van de dag zal het dus volledig rusten zijn.

Dag 11 – 26/06

Vandaag ben ik blij dat ik geen bloeding heb gehad. Oké, ik heb het wel wat rustiger aan gedaan. Ook is het al iets beter met de darmpijn. 6 weken na mijn operatie dien ik terug op controle te gaan. Morgen zal ik deze afspraak inplannen. De specialist liet me weten dat ze tijdens de operatie foto’s genomen hebben. Die wil ik toch wel even zien.

Uiteindelijk toen ik mijn avondtoilet maakte en nog even ging plassen voor het slapen gaan, merkte ik terug wat bloedverlies.

Dag 12 – 27/06

Ook deze ochtend terug wat bloedverlies. En ik heb het oh zo warm. En terug standaard wat buikkrampen tot ik effectief naar toilet kan gaan.

Dag 13 – 28/06

Vandaag heb ik me rustig gehouden en dan merk je het verschil wel goed.

Dag 14 – 29/06

Vandaag heb ik de beneden verdieping gepoetst. In de namiddag even bij familie geweest. Toen ik terug thuis was begon de pijn. Geen darmpijn, maar gewoon pijn in mijn onderbuik. Ik heb weeral te veel gedaan. Ook heb ik bij de familie ontzettend veel gelachen. In het vervolg dus terug minder doen en wat minder hard lachen dus.

Ook ben ik vandaag naar de huisarts geweest om documenten in orde te brengen. De dokter benadrukte nogmaals dat ik het rustig aan moet doen aangezien deze ingreep niet te onderschatten is.

Dag 14/15/16/17 – 30/06 tot 03/07

Deze dagen waren moeilijke dagen. 2 keer de trappen nemen en ontzettend moe zijn en pijn krijgen in je buik. Het is best frustrerend dat deze kleine zaken je onderuit halen. ‘S morgens sta je op en voel je je best goed. Je loopt een beetje rond, doet kleine zaken in het huishouden en plots zegt je lichaam stop! Je voelt pijn en je bent uitgeput. Om 21u ging ik dus maar naar bed. Dit was de enige manier voor mij om echt te rusten. Rusten is dus niet alleen minder taken doen en niet heffen. Het is ook minder stappen en gewoon gaan liggen.

Dag 18 – 04/07

Nog steeds pijnlijke steken in mijn onderbuik. Vooral rechts ter hoogte van mijn eierstok. Ik probeer nu echt wel op te letten wat ik doe. Sta rustig recht, loop traag en ga regelmatig liggen. Ik ben blij dat ik gisteren niet uitgeput heel vroeg naar bed moest. Heel af en toe heb ik nog een klein beetje bloedverlies.

Dag 19/20/21/22 – 05/07 tot 09/07

Deze dagen heb ik ontzettend veel rust genomen en heel goed naar mijn lichaam geluisterd. Voelde ik dat ik moe werd, dan ben ik gewoon terug even in bed gaan liggen. Niet zoals gewoonlijk even in de zetel om toch elke 10 minuten weer even recht te komen om iets te doen. Ook ’s avond ging ik heel vroeg naar bed. Dit heeft echt een ontzettend groot verschil gemaakt in mijn herstel. Dag 22 voelde ik zelfs geen pijn meer. De boodschap is dus: luister naar je lichaam en neem de nodig rust zodat je kan herstellen.

Dag 23/24 – 10/07 tot 11/07

Gisteren was een ontzettend goede dag. Geen pijn, niets.

Vandaag was ook heel goed. Tot ik besloot om te poetsen. Spullen poetsen die op sta-hoogte zijn is geen probleem. Echter heb ik me ontzettend veel gebukt, en dat voel ik nu toch wel terug in mijn buik. Hoewel ik uiteindelijk nu ook weer niet heel veel gepoetst heb. Je hebt dus niet zoveel nodig om terug weer pijn te voelen. Weer tijd om te rusten dus en terug een pijnstiller.

Dag 25/26/27/28 – 12/07 tot 15/07

Deze dagen zijn heel goed verlopen. Af en toe voel ik me best wel moe en ga ik betrekkelijk vroeger naar bed dan gewoonlijk. Gisteren had ik voor de eerste keer toch een paar zaken opgetild die achteraf toch wat te zwaar leken. Tegen de avond voelde ik terug pijn t.h.v. mijn inwendig litteken.

Tegen eind deze maand zijn mijn 6 weken verstreken en dien ik op controle te gaan. Aangezien mijn arts met verlof is zal dit onderzoek iets eerder doorgaan nl. 19/07/21. Ik ben nieuwsgierig naar mijn genezingsproces en dus de feedback van mijn arts.

Een paar maanden later …

We zijn nu begin november. Hoe is de situatie nu?

Ik kan zeggen dat het allemaal veel beter is. Toch merk ik dat een dergelijke operatie tijd nodig heeft om volledig te herstellen.

Bij een hevige hoestbui merk ik nog een bepaalde ‘gevoeligheid’ binnenin. Dit over de volledige lengte van de inwendige hechting. Het is niet echt pijn of pijnscheuten, daarom dat ik deze eerder omschrijf als een gevoeligheid.

Een paar dagen geleden ben ik naar een Halloweenfeestje geweest. Zoals iedereen, stond ik regelmatig op de dansvloer. Echter heb ik op een bepaald moment het dansen moeten stoppen omdat ik terug een lichte pijn kreeg op dezelfde plaats. De dag erna was deze plaats bij momenten terug wat gevoelig, maar tegen de avond was dit gevoel wel voorbij.

Tips

Hieronder zal ik een paar tips delen waar je misschien toch iets aan hebt en waar je rekening mee kan houden.

Neem aangepaste kledij mee naar het ziekenhuis

Standaard draag ik aansluitende jeans. Dus droeg ik ook een jeans toen ik naar het ziekenhuis vertrokken ben. Omdat het snikheet was die periode had ik ook een short meegenomen. Waar ik geen rekening mee gehouden had is dat je buik ontzettend opzet. Draag je een skinny jeans om naar het ziekenhuis te gaan, geloof me, die krijg je niet meer aan. Gelukkig kon ik wel de short aankrijgen, maar moest ik de rits en knoppen laten openstaan en die heel laag dragen. Gelukkig had ik een lang t-shirt mee waarmee ik alles kon bedekken. Ideaal zou het zijn om een niet te kort los kleed mee te nemen. Best dat het kleedje niet te kort is omdat een deel van je bovenbenen rood zien van het ontsmettingsproduct.

Ook is het makkelijk om plat schoeisel te nemen waar je makkelijk in en uit kunt. Het is namelijk niet makkelijk om je te bukken.

Tijdens je opname draag je speciaal makkelijk wegwerp onderbroekjes. Ik zou je aanraden om een katoenen onderbroekje mee te nemen die een hoge taille heeft of toch eentje dat niet te zeer spant of met te grote elastische strakke band.

Als slaapkleedje koos ik voor een ruim katoenen kleedje met korte mouwen. Dit is luchtig en makkelijk aan en uit te doen.

Heb je specifieke vragen? Laat gerust een reactie achter onderaan deze pagina.

One thought on “Mijn hysterectomie (verwijdering baarmoeder) – operatie en herstel

  1. Natasja Van Geemen

    december 27, 2021 at 3:45pm

    10 december jl is bij mij mijn baarmoeder verwijderd. De eerste paar dagen verliep goed maar na 7 dagen ineens heel veel buikkrampen ( voelde aan als persweeën) en enorme bloedverlies 24/7 door voel ik mijn buik danwel pijn danwel een gevoel van een band om mijn buik, elke aanraking is echt pijnlijk, maar naar de wc gaan is echt een hel ondanks de poep zakjes

    Weet je hier een oplossing voor, ik ben een alleenstaande moeder en mijn zoon helpt me met zware boodschappen en zo maar ik ben echt dagen dat ik niet eens mijn bed uit kan komen.

    Mijn baarmoeder moest eruit IPV 4 tumoren..

    • Auteur

      9livescatsetc

      december 27, 2021 at 5:59pm

      Heb je nu nog steeds die bloedingen? Weet dat je ook bij je huisarts terecht kan hé. En dat zou ik zeker doen want de kans is groot dat je daar sneller terecht kan.
      Ik heb geen extreme bloedingen gehad, maar bij mij was de pijn ook zeer fel.
      Aan de ene kant de pijn van de operatie (3 gaten die ze in je buik maken) en aan de andere kant ontzettend darmpijn die je misschien wel als persweeën kan interpreteren, maar gezien ik nooit kinderen heb gehad tast ik daar wat in het duister.
      En ja, het bezoek aan het toilet was rampzalig, echt om te janken. Je kan gewoonweg niet drukken, want alles doet pijn.
      Gedurende een paar dagen heb ik Lactulose genomen. Ik had dit van mijn buurvrouw gekregen, het zou een laxeer middel zijn voor baby’s. Het werkte dan wel na een tijdje wat beter en ik kreeg er geen extra krampen van.
      Maar ik weet nog dat ik een paar keer buiten jankend op de bank zat omdat ik het helemaal niet meer zag zitten. Zoals ik al zei, ik heb nooit kinderen gehad. Maar op dat moment voelde ik me miserabel met mijn ontzettend opgezette en heel pijnlijke buik. Ik liep rond precies of ik een paar maanden zwanger was. Ik had haast hulp nodig om uit de zetel te geraken. Omdat ik toen nog rookte en dus veel moest hoesten …. wel, ik denk dat je kan begrijpen dat die pijn in combinatie met een flinke hoestbui niet echt prettig zijn.
      Ik denk dat jij, net zoals ik, te weinig rust neemt en steeds maar probeert bezig te zijn. En dat is niet goed. Ik weet dat ik veel minder pijn zou hebben gehad indien ik gewoon in de zetel was gaan liggen en effectief niets doen.
      Niets mag je dragen/tillen en zoveel mogelijk trappen vermijden. Ben je moe, probeer dan te slapen.
      Heb je extreme bloedingen, neem dan aub even contact op met je specialist of ga naar de huisarts.
      Ik zou niet willen dat je hechtingen binnenin terug zijn open gegaan snap je.
      Laat me maar weten hoe het verder verloopt.
      Liefs
      Cindy

      • Natasja Van Geemen

        december 27, 2021 at 8:53pm

        ADHD 28 beroertes en nu kanker soms vraag ik me weleens af houd het ooit op, maar die pijn niet te doen. De dokter zegt je hebt een ijzeren wil en nog sterkere lichaam maar ik vind het wel genoeg zo

        • Auteur

          9livescatsetc

          december 27, 2021 at 9:11pm

          Hey Natasja
          Ik weet wat het is om kanker te hebben en welk gevoel je dit kan geven. Maar die kanker kan nu nooit meer terugkomen. Dat was voor mij een ontzettende geruststelling. Want ik heb met die angst moeten leven van mijn 19 tot mijn 45 jaar en niet alles is probleemloos verlopen.
          Ook ik denk regelmatig: “waar stopt het?”.
          Maar uiteindelijk vergeet ik die vraag ook weer als alles wat beter gaat en besef ik ook dat ik niet alleen ben.
          Ik probeer gewoon te genieten van de dingen die ik heb. Ik geniet van mijn katten en honden. Ik vind rust in fotografie tijdens de wandelingen die ik soms maak. En schrijven is een beetje een uitlaatklep voor me geworden. Ik schrijf dan ook over vanalles. Maar ook ik heb momenten dat ik haast breek en misschien gewoon even wil breken.
          Ik snap wat je dokter zegt over je sterke wil en je sterke lichaam.
          Maar geloof me, na ‘deze’ operatie is het belangrijk om je sterke wil te gebruiken om je te verplichten die rust te nemen. Als je die fysieke rust niet neemt, dan gaat alles nog veel langer duren.
          Liefs
          Cindy

  2. LL

    december 26, 2021 at 5:38pm

    Erg bedankt voor het delen van je ervaring en openhartigheid. Ook mbt je blog Seks na hysterectomie. Geeft een veel duidelijker en concreter beeld dan de standaard verhalen die je in de ziekenhuisbrochures leest. Dat minder vrouw voelen ga ik me bijv. bij voorbaat al niet in herkennen. Op Facebook groepen (voornl. de bewust kindvrije groepen) lees ik voornl. zoveel opgeluchte vrouwen, van waarom kon dit nou niet eerder. Heb jij dat ook?

    Als corona het toelaat hoop ik zelf half jan onder het mes te gaan, baarmoeder, baarmoederhals en eileiders. Eierstokken laten we bewust zitten om een versnelde overgang te vermijden. Van mij hadden ze het tijdens de operatie om endometriose te verwijderen zo’n 6 jaar geleden al mogen doen, maar toen mocht dat nog niet. Blijkbaar is het nu duidelijker dat ik toch echt geen kinderen wil, of scheelt het dat ik inmiddels 35 ben. Het scheelt dat ik dus al een vergelijkbare ingreep heb gehad met zo’n laparoscopie. Dat was toen mijn 1e operatie ooit en was best even spannend. Nu heb ik alleen maar zoiets van laat maar komen! En ze verwachten dat ik ook maar 1 nacht hoef te blijven ipv 4 destijds (wat een hel). Er wordt dan ook gelijk gekeken of er toch nog endo cellen verwijderd dienen te worden, dus ik ben wel blij met hoe mijn specialist er nu in staat en de combi meepakt. Alleen een bm verwijderen schijnt endo niet te verhelpen nl.

    Ik kan iig niet wachten tot dat rotorgaan eruit is, het haalt me alleen maar naar beneden, kan voor inmense pijnen zorgen en onttrekt energie. En dat is nog even los van de jarenlange endo klachten, afwijkende baarmoedervorm en niet serieus genomen worden tav het hebben van een GEEN-kinderwens. Mensen, wees toch blij met mijn insteek en zo’n lichaam, scheelt me alleen maar een depressie over iets wat ik toch niet kan hebben.

    Had deze blog in juni al gevonden en hoopte al een tijdje op een update, maar heb die dus gemist. Daarom wellicht met deze reactie even een notificatie als het wordt bijgewerkt, want ik ben ook zeer benieuwd naar je ervaringen op langere termijn. Hoe zit je met je energieniveau inmiddels? En wanneer had je het idee dat “het gat” enigszins opgevuld voelde en dat je darmen een beetje z’n plek hadden gevonden? Merk je hormonaal nog verschil? Na jarenlang verplicht aan de pil te zitten, heb ik sinds april een hormoonvrije pil en daardoor alvast aan een soort van ontwenningskuur gegaan en niet normaal wat ik daar een verschil in heb gemerkt. Die slik ik nog even door tot de operatie en daarna, FREEDOM!

    • Auteur

      9livescatsetc

      december 26, 2021 at 6:29pm

      Beste LL
      Hartelijk dank voor je reactie op mijn artikel.
      Ja, ik had ook het gevoel van ‘kon dit nou echt niet eerder’. Vooral omdat ik in het verleden reeds 2 keer had gevraagd om mijn baarmoeder te laten verwijderen. Ik had al vrij snel besloten dat ik geen kinderwens had. Telkens kreeg ik een negatief advies.
      Dus ja ik ben blij dat ik nu geen baarmoeder meer heb. Geen angst meer om kanker te krijgen. Geen pijn meer door maandstonden of na intimiteit. Geen opgezette buik meer. Deze klachten had ik allemaal door de endometriose, terwijl ik gewoon dacht dat die pijn normaal was, pff.
      Ik heb mijn eileiders en eierstokken nog, dus ben ik niet in de menopauze terechtgekomen alhoewel dit niet echt een garantie is. In sommige gevallen doe je het toch, maar dat is uitzonderlijk.
      Hoewel ik dus geen maandstonden meer heb, voel ik wel dat mijn hormonen nog werken.
      Dit door eens per maand gevoelige borsten te hebben. Ik heb mijn partner nog niet horen klagen over een rothumeur dus ik denk dat dit nogal meevalt lol.
      Ja, je hebt gelijk, het zou geen slecht idee zijn om tegen eind dit jaar nog even een update te doen.
      Maar ik kan je al vertellen dat ik me nu lichamelijk volledig hersteld voel.
      Ik voel nergens pijn en heb nergens last van. Dus ik kan besluiten dat ik op het einde van de rit een veel beter leven heb zonder mijn baarmoeder omdat ik nu veel minder pijn heb dan daarvoor.
      Laat je me weten hoe het verder bij jou verloopt?

  3. Cécile Van Gompel

    oktober 20, 2021 at 8:30pm

    Hallo
    Hoop dat alles goed gaat met jou. Ik heb begin september een hysterectomie gehad, het is nu bijna zeven weken geleden. Ben deze week beginnen werken. Ik ben super moe en heb nog altijd pijn. Heeft nog iemand deze ervaring. Maak mij zorgen. Groetjes!!

    • Auteur

      9livescatsetc

      oktober 27, 2021 at 11:37am

      Beste Cécile
      Ik had vooral nog pijn als ik me veel bukte om bepaalde zaken te doen zoals poetsen. Ook bij het tillen van zware zaken. En veel trappen doen is ook niet echt bevorderlijk. De vermoeidheid waar je over spreekt was bij mij ook van toepassing. Ondertussen is dat wel beter. Toch kan ik soms nog lichte pijn voelen na een hevige hoestbui of ook als ik weeral mezelf overdaan heb. Toch merk ik dat deze pijn met de tijd afneemt. Hoe is de controle verlopen na de voorziene herstelperiode? Ik heb deze operatie en het herstel echt wel onderschat. Ik had tijdens mijn herstel veel meer rust moeten nemen, maar ik kan niet makkelijk stilzitten, en als ik werk zie liggen begin ik eraan. En dat heeft me toch wat de nek om gedaan. Mijn huisarts had hier heel veel begrip voor, eigenlijk meer begrip dan de specialist. Als je voelt dat je toch nog extra rust nodig hebt dan zou ik je toch voorstellen om even met je huisarts te praten. Die kan je zonder problemen extra rust voorschrijven. Luister naar je lichaam zou ik zeggen. Je hebt echt tijd nodig om volledig te herstellen.

  4. marieke

    september 27, 2021 at 5:07pm

    Wat herken ik veel in de verhalen. Ik heb zelf baarmoederslijmvlies kanker (endometriumcarcinoom).
    Veel steun kreeg ik in mijn behandeling door het Centrum hyperthermie in Amsterdam. Het was wel telkens 2 uur rijden, maar de behandelingen hebben mij echt geholpen en het advies over de ziekte was zeer compleet. https://hyperthermie.info/hyperthermie-bij-kanker/

  5. shelbeeontheedge1

    juli 15, 2021 at 9:02pm

    I really appreciate that you kept track of your daily progress post surgery to share. That is so helpful to anyone who may be getting a hysterectomy. I have never had one, but I do recall the recovery time being long and painful after I had my tubal ligation, so I can only imagine that this is even worse. I hope you are fully recovered and back to 100% soon. Thanks for linking with me!

    Shelbee
    http://www.shelbeeontheedge.com

  6. Kaatje

    juli 2, 2021 at 6:57pm

    Nuttige info voor de vrouwen die hetzelfde te wachten staat. Bedankt.

  7. rawsonjl

    juni 28, 2021 at 11:18pm

    I too had just 3 small incisions for my surgery and was actually ready to go home the next day; they had me up and walking/ eating/ drinking within just hours of my surgery. My only problem was I tended to feel better than I was and overdid it many days taking on too much work with my boys and the household. Hope all goes well with your 6 week check up!

    • Auteur

      9livescatsetc

      juli 1, 2021 at 8:40pm

      Hi, yes I also have those 3 incisions. The day of my operation, I had trouble staying awake, could hardly eat and felt nauseous very fast. But it’s as you say, the moment you start feeling better you just overdo yourself. You don’t feel it gradually coming. From one moment to another, it’s like: oh no. This happened again yesterday. My doc urged me to ‘rest’.

    • Auteur

      9livescatsetc

      juni 27, 2021 at 10:57am

      Thanks for your kind words of support. I’m so glad the worst is behind me. It will all be fine, you just need to take that time to recover and listen to your body ❤️

  8. Nicole Orriëns

    juni 20, 2021 at 2:55pm

    Dat is niet niks zeg. Het is toch een ingrijpende operatie stel ik me zo voor. Veel beterschap gewenst en een voorspoedig herstel.

  9. RaGaSto

    juni 19, 2021 at 11:40pm

    Wat goed om zo’n dagboek bij te houden, voor jezelf maar ook om anderen bewustwording bij te brengen. Het is natuurlijk niet hetzelfde, maar ik ken als man ook helaas zo’n ingrijpende operatie. Het duurde even voordat ik daarover open durfde te zijn. Maar inmiddels leerde ik daardoor de taboes proberen te helpen doorbreken en heb ik meegewerkt aan een boekwerk met ervaringsverhalen van mannen die om verschillende redenen geen testosteron meer maken en de visies daarop door artsen en hulpverleners.
    Succes en sterkte met het herstel, de verwerking en het verder bijhouden van dit traject.

  10. Rory Blokzijl

    juni 19, 2021 at 9:46pm

    Wat snel! Na mijn keizersnede (ok, het was dan ook wel een spoedgeval) moest ik echt vier dagen blijven. Heeft dat toch te maken met de vertraging die de zorg heeft opgelopen door corona? En wat een nare ervaring met dat kapje. Ik kan het mij helemaal voorstellen dat het bij je blijft.

  11. Rosalyn

    juni 19, 2021 at 9:24pm

    Heftig. Ik heb zelf veel angst voor ziekenhuizen en ingrepen en vind het erg dapper van je. Na 1 dag al mensen naar huis sturen na een dergelijke ingreep vind ik onbegrijpelijk. Gelukkig dat je je na een dag of 4 beter voelde.

  12. felice veenman

    juni 19, 2021 at 7:34pm

    pffff, dat was heftig zeg. Dat ze je zo makkelijk naar huis lieten gaan..maar je slaat je er wel dapper doorheen zo te lezen. Dat vind ik best knap

  13. tessaroxanne

    juni 19, 2021 at 5:18pm

    Jeetje wat heftig allemaal. Ik hoor wel vaker dat mensen sneller na een operatie naar huis worden ontslagen. Het schijnt dat veel mensen sneller herstellen/revalideren wanneer ze in de eigen omgeving zijn. Sterkte

  14. Nienke van Oosten

    juni 19, 2021 at 2:40pm

    Wat heftig dat je er zoveel pijn van hebt gehad. Lijkt me ook heel vreemd om de pijn te voelen van de lucht die je lijf verlaat.

    • Auteur

      9livescatsetc

      juni 19, 2021 at 2:48pm

      Enerzijds heb je constant darmkrampen maar verder doen ze niet echt hun werk als je me snapt. Anderzijds zit je buik nog vol met het gas dat ze in jouw buik blazen om zodoende te kunnen opereren. Hierdoor zie ik er nu uit alsof ik een paar maanden zwanger ben. En dat gas gaat nu eenmaal niet naar buiten via de darmen omdat het niet in je darmen zit maar in je buikholte. T’is niet dat je het gas je lichaam voelt verlaten. Ik kreeg pijnlijke punten onder mijn schouderbladen. Dacht dat ik verkeerd gelegen had tot men mij informeerde dat dit normaal was. Het heeft allemaal zijn tijd nodig maar t’is een pijnlijk gedoe en ik moet toegeven dat ik het serieus onderschat had.

  15. Joyce Joshua

    juni 18, 2021 at 3:56pm

    Jeetje wat heftig. Een dikke knuffel voor jou!

    • Auteur
      • Mandy

        juni 24, 2021 at 12:11am

        Oh jeetje.. wat heftig zeg! Lijkt me een naar gevoel dat je steeds moet plassen.. soms is even huilen het fijnste wat er is!

  16. Claire

    juni 18, 2021 at 12:56pm

    Wat ontzettend goed dat je een dagboek hebt bijgehouden! Want jeetje, dit is niet niks. Ik wens je heel veel liefde, kracht en een zorgeloos snel herstel toe. Dikke knuffel en heel veel liefs ❤️

    • Auteur

      9livescatsetc

      juni 19, 2021 at 2:58pm

      Dit is eigenlijk de reden waarom ik initieel gestart ben met bloggen. Ik wou mijn ervaring delen omdat ik er zelf niet heel veel over terug vond. Ik ben nu blij dat ik dit verschaal schrijf zodat mensen het gevolg van deze ingreep kunnen snappen. Ervoor zorgen dat vrouwen begrepen worden.

  17. lodi

    juni 18, 2021 at 10:51am

    Zo heftig, ik heb lang op een verpleegafdeling gewerkt in het ziekenhuizen waar hysterectomie werd uitgevoerd, ik herken veel van wat je schrijft, maar dan vanuit de patiënten en hun ervaringen. Heel veel sterkte met herstel.

    • Auteur

      9livescatsetc

      juni 19, 2021 at 3:00pm

      Wel na mijn herstel ga ik iets doen om de dames die mij zo vriendelijk geholpen hebben op de afdeling in de bloemetjes te zetten. Ik heb nog nooit zoveel liefdevolle mensen bij elkaar gezien 💖 en ik prijs me echt gelukkig. Bedankt voor de lieve woorden.

  18. lindaschrijfthetop

    juni 18, 2021 at 9:58am

    Meid wat een heftige onderneming. Wat word je snel naar huis gestuurd terwijl je nog niet 100% bent. Heel veel sterkte vooral in deze warme periode! Je kan het!

Geef een reactie